Διαλογος με τον Δημητρη Πικιωνη

Η γη τούτη (η Αττική γη) κείτεται τώρα ως το πριν όμορφο σώμα ενός θεϊκού πλάσματοςόπου κατατρώγει τις σάρκες του η αρρώστια.Και αν είχε μιλιά- και έχει, αλλά δεν την ακούμε- θα έλεγε:«Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι τι κάνετε; Τι αφανίζετε; Δεν ξέρετε ότι είμαι η μητέρα και η τροφός, το λίκνο, η κοιτίδα, η μήτρα της περασμένης δόξας και της μελλούμενης; Μάταια θαυμάζετε τα μνημεία που έστησαν κάποτε τα παιδιά μου.Δεν ξέρατε πως είναι σαρξ εκ της σαρκός μου, και πως όταν η Μορφή μου αφανισθεί, η δικά τους θα χάσει το νόημα της; Τι εκάνατε την Ελευσίνα; Τι εκάνατε τον Ιλισό και τον Κηφισό, τα δυο αγιάσματα μου; Εβάλατε μέσα τους υπονόμους σας, ρίξατε τα νερά των εικονοστασίων σας. Δεν βλέπω πια βωμούς θεών πάνω εις τα όρη μου και τους λόφους, πάρεξ τα γραφεία και τις μηχανές των εταιρειών σας. Εκείνοι ήταν σημάδι λατρείας. Σε σας δεν απόμεινε παρά η κατώτερη μορφή της σχέσης με τη Φύση: η εκμετάλλευση.Έτσι καταστρέψατε την πρώτη, σεπτή κορυφή της Ακρόπολης μου, το Λυκαβηττό, τους έλικες που σχημάτιζε το περίγραμμα τουΠου είναι ο Κολωνός, τα κράτιστα γας έπαυλα;Που οι σπηλιές και τα θρόνια του Πανός…»…Μα τι όφελος, η ύβρις μένει. Τίποτα πια δεν μπορεί να την απαλείψει, θα μείνει εις τον αιώνα.
Τρισμέγιστη είναι η ενοχή μας. Και όχι μόνο απέναντι του εαυτού μας, μα έναντι της μνήμης των περασμένων, έναντι του μέλλοντος και έναντι όλων των λαών της οικουμένης.
Μα οι ανάγκες; Θα μου πείτε. Εκείνοι που βάζουν αυτό το ερώτημα ξέρουν πολύ καλά ότι δεν είναι η αδήριτη χρεία, αυτή καθαυτή, η αιτία της καταστροφής. Η αιτία έγκειται στον τρόπο που ανεχθήκαμε να θεραπευτεί αυτή η χρεία.
Δημήτρης Πικιώνης (1887- 1968). Αρχιτέκτων, ζωγράφος, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρόγραμμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πρόγραμμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

πρόγραμμα αντιπεριφέρειας πειραιά

ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ

Η κυκλοφοριακή ασφυξία στις πόλεις και η διαρκής περιβαλλοντική υποβάθμισή τους, τα καζάνια και η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στο Πέραμα, η ιχθυόσκαλα και το φουγάρο της ΔΕΗ στο Κερατσίνι, η ανάπλαση στη Δραπετσώνα, οι φυλακές στον Κορυδαλλό, το κλειστό δημοτικό θέατρο του Πειραιά, οι αναξιοποίητοι βιομηχανικοί και ιστορικοί χώροι, τα μπάζα και τα σκουπίδια, οι κλειστές ή βρώμικες παραλίες, η μόλυνση του Σαρωνικού, είναι μερικά μόνο από τα τεράστια προβλήματα της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά και του λεκανοπεδίου, δηλαδή της Αττικής Γης.
Είναι προβλήματα που μας ταλαιπωρούν, καταστρέφουν την υγεία μας, θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή μας, εμποδίζουν την ανάπτυξη και την πρόοδο στις πόλεις μας. Γι’ αυτό όλοι εμείς, οι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι του συνδυασμού ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ, με επικεφαλής τον Γρηγόρη Ψαριανό, θέλουμε να τα προβάλουμε έντονα προεκλογικά και να αγωνιστούμε για την επίλυσή τους μετεκλογικά με περισσότερο πείσμα. Αρνούμαστε να υποτιμήσουμε τα αυτοδιοικητικά προβλήματα κάτω από το μανδύα οποιουδήποτε μνημονίου, το οποίο αντιπαλέψαμε μέχρι σήμερα και θα το αντιπαλέψουμε βεβαίως και στο μέλλον. Για μας παραμένει προτεραιότητα ο αυτοδιοικητικός χαρακτήρας των επικείμενων εκλογών. Γι` αυτό θέλουμε και διεκδικούμε:



Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010

Πρόγραμμα Αττικής Γης

ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ
ΚΡΙΣΙΜΗ Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

Οι επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, στις 7 Νοεμβρίου, για τους Δήμους και τις Περιφέρειες θα διεξαχθούν σε μια περίοδο όπου η χώρα βρίσκεται στη δίνη μιας πολύπλευρης κρίσης με την ανασφάλεια της κοινωνίας να γιγαντώνεται. Οι ευθύνες των κομμάτων του πελατειακού κράτους είναι τεράστιες και δεν διαγράφονται με επικοινωνιακά μέσα. Είναι άμεση ανάγκη να αλλάξουν ριζικά οι αδιέξοδες πολιτικές της οικονομικής και κοινωνικής χρεοκοπίας τις οποίες εφάρμοσε η Ν.Δ και η πολιτική του Μνημονίου που εφαρμόζει η σημερινή κυβέρνηση.

Η κρίση δεν είναι μόνο δημοσιονομική και οικονομική. Εκδηλώνεται και ως κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς τα πολιτικά κόμματα, εξαπλώνεται ως κρίση αξιών σε όλη την κοινωνία. Ως ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ θεωρούμε ότι είναι επιτακτική η ανάγκη για μια νέα πορεία, με ειλικρίνεια και ευθύνη απέναντι στο λαό, προτάσσοντας το δημόσιο συμφέρον και επιδιώκοντας σταθερά τη δικαιότερη κατανομή των βαρών, την αντιμετώπιση των δομικών διοικητικών προβλημάτων και ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο με διεύρυνση της παραγωγικής βάσης και οικολογική ανασυγκρότηση της οικονομίας.
Σε μια τέτοια κατεύθυνση μπορούν να συμβάλουν οι αιρετές αυτοδιοικητικές αρχές που θα αναδειχθούν στους Δήμους και τις Περιφέρειες. Οι αρμοδιότητες, σε όλους τους τομείς, που απορρέουν από το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο ορίζει ο ν. 3852/2010, γνωστότερος ως «Καλλικράτης», μπορούν να αποτελέσουν ευκαιρία για την άσκηση κοινωνικών και οικολογικών αναπτυξιακών πολιτικών σε δημοτική και περιφερειακή κλίμακα, παρά τους περιορισμένους πόρους που θα διατεθούν από το κεντρικό κράτος καθώς και τα θεσμικά ελλείμματα ως προς την αποκέντρωση.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ, όπως συνηθίζουν οι κυβερνήσεις του, για μια ακόμα φορά έκανε μισές δουλειές. Η αποκέντρωση παραμένει ελλιπής καθώς, εκτός από τις 13 περιφέρειες, δημιουργούνται και 7 Αποκεντρωμένες Κρατικές Διοικήσεις στις οποίες εντάσσονται, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο, και καθ’ ύλη αποκεντρωμένες υπηρεσίες των υπουργείων και αρμοδιότητες του κεντρικού κράτους που θα μπορούσαν να περιέλθουν στις περιφέρειες. Ωστόσο ορίζεται πως οι περιφέρειες αναλαμβάνουν το σύνολο των αρμοδιοτήτων που αφορούν τον αναπτυξιακό περιφερειακό προγραμματισμό, με την κατάρτιση και εκτέλεση των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων – αλλά και τη συμμετοχή στην εφαρμογή του ΕΣΠΑ 2007-2013.
Παρά τις δυσκολίες, υπάρχουν δυνατότητες για αξιοποίηση. Χρειάζονται πρωτοβουλίες οικονομικού χαρακτήρα για την αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων σε περιφερειακό επίπεδο, χρειάζονται πολιτικές αντιμετώπισης της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης για την εξασφάλιση και εξοικονόμηση πόρων, χρειάζονται νέες πολιτικές απασχόλησης και αναδιάρθρωσης του παλαιωμένου παραγωγικού προτύπου, με έμφαση σε πρωτοβουλίες και επενδύσεις πράσινης ανάπτυξης και στήριξης της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Γι` αυτό απαιτείται φερεγγυότητα προσώπων και προγραμμάτων, ώστε η αυτοδιοίκηση από μέρος της κρίσης να γίνει φορέας πολιτικών αντιμετώπισής της και συγκρότησης νέων αντιλήψεων για τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος και τον ανασχεδιασμό της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Η ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ θέλει περιφερειακές αρχές που θα διεκδικούν την ουσιαστική μεταφορά πόρων και αρμοδιοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, θα αναπτύσσουν μια νέα σχέση με τον πολίτη και θα προωθούν μια ισόρροπη ανάπτυξη, ώστε η αυτοδιοίκηση να γίνει θεσμός νέας πορείας για τη χώρα.
Γι` όλους αυτούς τους λόγους η ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ αντιτίθεται στις άδικες και αδιέξοδες πολιτικές που απορρέουν από το Μνημόνιο. Αντιπαλεύει τα άδικα και δυσβάσταχτα μέτρα σε βάρος των χαμηλόμισθων και των φτωχοσυνταξιούχων που χαρακτηρίζουν σε μέγιστο βαθμό την εισπρακτική πολιτική της κυβέρνησης και επιβάλλονται από το Μνημόνιο. Γνωρίζουμε όμως, σε αντίθεση με άλλους σημερινούς υποκριτές, ότι δεν έφερε το Μνημόνιο την κρίση. Η κρίση έφερε το Μνημόνιο. Και γι` αυτή την κρίση οι υπεύθυνοι είναι γνωστοί. Είναι οι εταίροι του δικομματισμού και οι πολιτικές τους. Αυτές τις πολιτικές πρέπει να αποκρούσουμε και αυτή θα είναι η καλύτερη απάντηση στο Μνημόνιο και όχι οι αδιέξοδες κραυγές και η εύκολη, πρόχειρη και αναποτελεσματική αντιμνημονιακή ρητορική.
Η ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ προτείνει πολιτικές και λύσεις για την οικονομική ανάπτυξη και την οικολογική προστασία της Αττικής αποκρούοντας το Μνημόνιο στην πράξη. Αρνείται να δώσει δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές είτε για το Μνημονίου είτε για τον Καλλικράτη. Όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο διαπράττουν μέγιστο πολιτικό σφάλμα, γιατί ακυρώνουν υπαρκτές δυνατότητες αυτόνομων επιλογών της αυτοδιοίκησης απέναντι στο κεντρικό κράτος. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν πρέπει να ασφυκτιά σε κομματικές περιχαρακώσεις και κηδεμονίες. Αντιθέτως, οφείλει να πορεύεται με την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή, με φερέγγυα προγράμματα και φερέγγυα πρόσωπα που θα μετατρέπουν σε καθημερινό αυτοδιοικητικό αποτέλεσμα τις προγραμματικές δεσμεύσεις.