Διαλογος με τον Δημητρη Πικιωνη

Η γη τούτη (η Αττική γη) κείτεται τώρα ως το πριν όμορφο σώμα ενός θεϊκού πλάσματοςόπου κατατρώγει τις σάρκες του η αρρώστια.Και αν είχε μιλιά- και έχει, αλλά δεν την ακούμε- θα έλεγε:«Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι τι κάνετε; Τι αφανίζετε; Δεν ξέρετε ότι είμαι η μητέρα και η τροφός, το λίκνο, η κοιτίδα, η μήτρα της περασμένης δόξας και της μελλούμενης; Μάταια θαυμάζετε τα μνημεία που έστησαν κάποτε τα παιδιά μου.Δεν ξέρατε πως είναι σαρξ εκ της σαρκός μου, και πως όταν η Μορφή μου αφανισθεί, η δικά τους θα χάσει το νόημα της; Τι εκάνατε την Ελευσίνα; Τι εκάνατε τον Ιλισό και τον Κηφισό, τα δυο αγιάσματα μου; Εβάλατε μέσα τους υπονόμους σας, ρίξατε τα νερά των εικονοστασίων σας. Δεν βλέπω πια βωμούς θεών πάνω εις τα όρη μου και τους λόφους, πάρεξ τα γραφεία και τις μηχανές των εταιρειών σας. Εκείνοι ήταν σημάδι λατρείας. Σε σας δεν απόμεινε παρά η κατώτερη μορφή της σχέσης με τη Φύση: η εκμετάλλευση.Έτσι καταστρέψατε την πρώτη, σεπτή κορυφή της Ακρόπολης μου, το Λυκαβηττό, τους έλικες που σχημάτιζε το περίγραμμα τουΠου είναι ο Κολωνός, τα κράτιστα γας έπαυλα;Που οι σπηλιές και τα θρόνια του Πανός…»…Μα τι όφελος, η ύβρις μένει. Τίποτα πια δεν μπορεί να την απαλείψει, θα μείνει εις τον αιώνα.
Τρισμέγιστη είναι η ενοχή μας. Και όχι μόνο απέναντι του εαυτού μας, μα έναντι της μνήμης των περασμένων, έναντι του μέλλοντος και έναντι όλων των λαών της οικουμένης.
Μα οι ανάγκες; Θα μου πείτε. Εκείνοι που βάζουν αυτό το ερώτημα ξέρουν πολύ καλά ότι δεν είναι η αδήριτη χρεία, αυτή καθαυτή, η αιτία της καταστροφής. Η αιτία έγκειται στον τρόπο που ανεχθήκαμε να θεραπευτεί αυτή η χρεία.
Δημήτρης Πικιώνης (1887- 1968). Αρχιτέκτων, ζωγράφος, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Πέμπτη, 11 Απριλίου 2013

παρέμβαση της Αλλιώτικης Πόλης στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου για το θέμα των ραδιενεργών αποβλήτων.


Δελτίο Τύπου της "αλλιώτικης πόλης" για το θέμα των ραδιενεργών αποβλήτων στην χωματερή του Σχιστού
Συνεδρίαση 14η - 9/4/2013


Είναι γνωστό το πρόβλημα που έχει ανακύψει από την αποκάλυψη των ραδιενεργών αποβλήτων στην περιοχή Λακκώματα Σχιστού.

Τα απόβλητα προέρχονται από το παλιό εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας. Τα εναπόθεταν εκεί για μια μεγάλη  χρονική περίοδο, από το 1979 ως το 1999 σε ένα χώρο 125 στρεμμάτων.  Πρόκειται για 10 εκατομμύρια τόνους φωσφογύψου, παραπροϊόντος του ουρανίου και κατάλοιπο της παραγωγής λιπασμάτων, τον οποίο με αναλύσεις της, η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας έχει χαρακτηρίσει επικίνδυνο αφού ξεπερνά κατά πολύ τα προβλεπόμενα όρια ασφαλείας που θέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και εκτιμά ότι θα περάσουν εκατοντάδες χρόνια για να περιοριστούν τα επίπεδα ραδιενέργειας.