αττική γη: τομεας ανατολικης αττικης

Γεννηθήκαμε ή μεγαλώσαμε ή ζούμε σε έναν τόπο μαγικό, σα ζωγραφιά γεμάτη χρώματα, ιστορία, μνήμες, τη λαμπερότερη θάλασσα και τον ωραιότερο ουρανό. Καταφέραμε (πώς το καταφέραμε αυτό;) μέσα σε 50 χρόνια να κάνουμε την Αττική σχεδόν μια μουτζούρα. Γκρίζα, ασφυκτική, μισοκαμένη και πνιγηρή. Αυτό το τοπίο θέλουμε να το αλλάξουμε. Δεν είναι ένα αριστερό ή δεξιό ή κεντρώο ή κομματικό όραμα. Είναι ανάγκη για τα παιδιά μας και είναι επιθυμία όλων μας.

Διαλογος με τον Δημητρη Πικιωνη

Η γη τούτη (η Αττική γη) κείτεται τώρα ως το πριν όμορφο σώμα ενός θεϊκού πλάσματοςόπου κατατρώγει τις σάρκες του η αρρώστια.Και αν είχε μιλιά- και έχει, αλλά δεν την ακούμε- θα έλεγε:«Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι τι κάνετε; Τι αφανίζετε; Δεν ξέρετε ότι είμαι η μητέρα και η τροφός, το λίκνο, η κοιτίδα, η μήτρα της περασμένης δόξας και της μελλούμενης; Μάταια θαυμάζετε τα μνημεία που έστησαν κάποτε τα παιδιά μου.Δεν ξέρατε πως είναι σαρξ εκ της σαρκός μου, και πως όταν η Μορφή μου αφανισθεί, η δικά τους θα χάσει το νόημα της; Τι εκάνατε την Ελευσίνα; Τι εκάνατε τον Ιλισό και τον Κηφισό, τα δυο αγιάσματα μου; Εβάλατε μέσα τους υπονόμους σας, ρίξατε τα νερά των εικονοστασίων σας. Δεν βλέπω πια βωμούς θεών πάνω εις τα όρη μου και τους λόφους, πάρεξ τα γραφεία και τις μηχανές των εταιρειών σας. Εκείνοι ήταν σημάδι λατρείας. Σε σας δεν απόμεινε παρά η κατώτερη μορφή της σχέσης με τη Φύση: η εκμετάλλευση.Έτσι καταστρέψατε την πρώτη, σεπτή κορυφή της Ακρόπολης μου, το Λυκαβηττό, τους έλικες που σχημάτιζε το περίγραμμα τουΠου είναι ο Κολωνός, τα κράτιστα γας έπαυλα;Που οι σπηλιές και τα θρόνια του Πανός…»…Μα τι όφελος, η ύβρις μένει. Τίποτα πια δεν μπορεί να την απαλείψει, θα μείνει εις τον αιώνα.
Τρισμέγιστη είναι η ενοχή μας. Και όχι μόνο απέναντι του εαυτού μας, μα έναντι της μνήμης των περασμένων, έναντι του μέλλοντος και έναντι όλων των λαών της οικουμένης.
Μα οι ανάγκες; Θα μου πείτε. Εκείνοι που βάζουν αυτό το ερώτημα ξέρουν πολύ καλά ότι δεν είναι η αδήριτη χρεία, αυτή καθαυτή, η αιτία της καταστροφής. Η αιτία έγκειται στον τρόπο που ανεχθήκαμε να θεραπευτεί αυτή η χρεία.
Δημήτρης Πικιώνης (1887- 1968). Αρχιτέκτων, ζωγράφος, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τομεας ανατολικης αττικης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Σταυροδοσία Ανατολικής Αττικής

Ανατολική Αττική

Περιφερειάρχης Γρηγόρης Ψαριανός 6.234

Αντιπεριφερειάρχης Δημητρακόπουλος Θέμης 6.234

1. Τζιβελέκα Παναγιώτα 476

2. Σκλαβούνου Βασιλική (Βάσω) 435

3. Γρηγορόπουλος Αντώνιος 431

4. Τσιώκου Αλέκα 397

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

Υποψήφιοι του τομέα Ανατολικής Αττικής

ΤΟΜΕΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΘΕΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (ΘΕΜΗΣ) του Κωνσταντίνου

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κηφισιά. Σπούδασα πολιτικές επιστήμες (Πάντειος, Παρίσι). Μουσική στο Εθνικό Ωδείο. Ανάλογα με τα φεγγάρια: μουσικός, διαφημιστής, επιμελητής εκδόσεων, μεταφραστής. Έχω μια Νεφέλη (από πρώτο γάμο) κι έναν μικρούλη Ρωμανό, με τη σύντροφό μου Ευγενία.

Πολιτικά κατάγομαι από την ανανεωτική, ελευθεριακή Αριστερά και αγωνίζομαι για μια ανατρεπτική και ευαίσθητη στους καιρούς μας Πράσινη Αριστερά, απαλλαγμένη από συντηρητικές αγκυλώσεις, ιδεολογικές εμμονές και μετεφηβικές επαναστατικές ονειρώξεις.

Σήμερα, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς και συν-συντονιστής τομέα για τις Πράσινες Πολιτικές και την Οικολογία.

Σέβομαι –με τις όποιες ανεπάρκειές μου– τα αυτονόητα δικαιώματα του πλανήτη και των άλλων όντων με τα οποία τον μοιραζόμαστε. Είμαστε συγκάτοικοι και όχι ασύδοτοι καταπατητές του πλανήτη μας.

Είμαι ποδηλάτης, χορτοφάγος και άθρησκος.

ΒΟΥΒΑΛΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Ιωάννη

ΓΕΩΡΓΑΚΟΥΛΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Βασιλείου

Διαβάστε περισσότερα »