αττική γη: δυτικος τομεας αθηνας

Γεννηθήκαμε ή μεγαλώσαμε ή ζούμε σε έναν τόπο μαγικό, σα ζωγραφιά γεμάτη χρώματα, ιστορία, μνήμες, τη λαμπερότερη θάλασσα και τον ωραιότερο ουρανό. Καταφέραμε (πώς το καταφέραμε αυτό;) μέσα σε 50 χρόνια να κάνουμε την Αττική σχεδόν μια μουτζούρα. Γκρίζα, ασφυκτική, μισοκαμένη και πνιγηρή. Αυτό το τοπίο θέλουμε να το αλλάξουμε. Δεν είναι ένα αριστερό ή δεξιό ή κεντρώο ή κομματικό όραμα. Είναι ανάγκη για τα παιδιά μας και είναι επιθυμία όλων μας.

Διαλογος με τον Δημητρη Πικιωνη

Η γη τούτη (η Αττική γη) κείτεται τώρα ως το πριν όμορφο σώμα ενός θεϊκού πλάσματοςόπου κατατρώγει τις σάρκες του η αρρώστια.Και αν είχε μιλιά- και έχει, αλλά δεν την ακούμε- θα έλεγε:«Δείλαιοι και αμαθείς και βάρβαροι τι κάνετε; Τι αφανίζετε; Δεν ξέρετε ότι είμαι η μητέρα και η τροφός, το λίκνο, η κοιτίδα, η μήτρα της περασμένης δόξας και της μελλούμενης; Μάταια θαυμάζετε τα μνημεία που έστησαν κάποτε τα παιδιά μου.Δεν ξέρατε πως είναι σαρξ εκ της σαρκός μου, και πως όταν η Μορφή μου αφανισθεί, η δικά τους θα χάσει το νόημα της; Τι εκάνατε την Ελευσίνα; Τι εκάνατε τον Ιλισό και τον Κηφισό, τα δυο αγιάσματα μου; Εβάλατε μέσα τους υπονόμους σας, ρίξατε τα νερά των εικονοστασίων σας. Δεν βλέπω πια βωμούς θεών πάνω εις τα όρη μου και τους λόφους, πάρεξ τα γραφεία και τις μηχανές των εταιρειών σας. Εκείνοι ήταν σημάδι λατρείας. Σε σας δεν απόμεινε παρά η κατώτερη μορφή της σχέσης με τη Φύση: η εκμετάλλευση.Έτσι καταστρέψατε την πρώτη, σεπτή κορυφή της Ακρόπολης μου, το Λυκαβηττό, τους έλικες που σχημάτιζε το περίγραμμα τουΠου είναι ο Κολωνός, τα κράτιστα γας έπαυλα;Που οι σπηλιές και τα θρόνια του Πανός…»…Μα τι όφελος, η ύβρις μένει. Τίποτα πια δεν μπορεί να την απαλείψει, θα μείνει εις τον αιώνα.
Τρισμέγιστη είναι η ενοχή μας. Και όχι μόνο απέναντι του εαυτού μας, μα έναντι της μνήμης των περασμένων, έναντι του μέλλοντος και έναντι όλων των λαών της οικουμένης.
Μα οι ανάγκες; Θα μου πείτε. Εκείνοι που βάζουν αυτό το ερώτημα ξέρουν πολύ καλά ότι δεν είναι η αδήριτη χρεία, αυτή καθαυτή, η αιτία της καταστροφής. Η αιτία έγκειται στον τρόπο που ανεχθήκαμε να θεραπευτεί αυτή η χρεία.
Δημήτρης Πικιώνης (1887- 1968). Αρχιτέκτων, ζωγράφος, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δυτικος τομεας αθηνας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Σταυροδοσία Δυτικού Τομέα Αθηνών

Δυτικός Τομέας

Περιφερειάρχης Γρηγόρης Ψαριανός 6.384

Αντιπεριφερειάρχης Γωγώ Κανελλοπούλου 6.384

1. Αλεβίζου Δήμητρα 1159

2. Πούλου Σοφία 777

3. Δρακωνάκη Ιωάννα 722

4. Στασινός Παναγιώτης 599

Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

Υποψήφιοι του Δυτικού τομέα Αθηνών

ΔΥΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ: ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΩΓΩ

ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ (ΓΩΓΩ) του Ιωάννη

Μένω μόνιμα στο Χαϊδάρι. Είμαι Καθηγήτρια φιλόλογος. Υποδιευθύντρια στο 1ο Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας. Ασχολούμαι με την πολιτική από τα νεανικά μου χρόνια. Ήμουν στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού , της ΕΑΡ, του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και σήμερα στέλεχος της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Έχω συνεχή παρουσία στο συνδικαλιστικό κίνημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συμμετέχοντας στα ψηφοδέλτια της ανανεωτικής αριστεράς. Ήμουν πολλά χρόνια «ΑΙΡΕΤΟΣ» στο ΠΥΣΔΕ Γ’ Αθήνας. Συμμετέχω στο Δ.Σ. της Β’ ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής και έχω διατελέσει πρόεδρος, αντιπρόεδρος, μέλος. Παρούσα σε όλους τους αγώνες, όχι μόνο τους εκπαιδευτικούς αλλά και γενικότερα, δεν θα μπορούσα να απουσιάσω από αυτές τις εκλογές που γίνονται σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για τη χώρα μας. Ευχαριστώ το περιφερειακό ψηφοδέλτιο «ΑΤΤΙΚΗ ΓΗ» και τον επικεφαλής του Γρηγόρη Ψαριανό που με επέλεξαν να δώσω τον αγώνα αυτό από τη θέση της αντιπεριφερειάρχη του Δυτικού τομέα.

Διαβάστε περισσότερα »